ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ

                                                       

                                                     Κείμενο-Aφήγηση : Αικατερίνη Κακακιού-Καραγιάννη

 

  Πατήστε εδώ για την αφήγηση-Μπορείτε και να το αποθηκεύσετε

      

         Ο 19Ος αιώνας είναι η εποχή του Νεοκλασικισμού. Τόσο στον ελεύθερο Ελλαδικό χώρο, όσο και στις αλύτρωτες περιοχές εμφανίζεται η ΄επίσημη ΄ αρχιτεκτονική , η οποία προβάλει με έμφαση την αντίληψη του μνημειακού ύφους.       Το νέο ρεύμα της εποχής παρουσιάζει ιδιαίτερη πολυμορφία, η οποία προκύπτει ως αποτέλεσμα πολλών ετερογενών παραγόντων. Έτσι  μιλάμε αφενός για τον Αθηναϊκό Νεοκλασικισμό, ο οποίος στηρίζεται κυρίως στα κλασσικά πρότυπα των αρχαίων μνημείων και αφετέρου για τον περιφερειακό ή τοπικό Νεοκλασικισμό στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ο συγκεκριμένος ρυθμός στηρίζεται περισσότερο στον εμπειρισμό και τον δημιουργικό αυθορμητισμό του λαϊκού μάστορα, ο οποίος μεταχειρίζεται με απλουστευτική διάθεση τις ακαδημαϊκές μορφές. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η περίπτωση της Σύμης.

     Στο νησί η σημαντική άνοδος των ναυτεμπορικών δραστηριοτήτων και οι αμφίδρομες επιχειρησιακές και πολιτισμικές σχέσεις με την Αίγυπτο και τις Μ.Ασιατικές πόλεις συντέλεσαν στην άνθηση ενός ιδιάζοντος αστικού κλασικισμού. Το αξιοπρόσεκτο είναι πως δημιουργήθηκε ένα αυτοτελές υπόδειγμα με το οποίο καλύφθηκε η ντόπια ζήτηση κατά το κτίσιμο των κατοικιών.

 

Ρόδος: Απρίλιος 2006.

 

                                                           Αικατερίνη Κακακιού

 

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα: Γεννήθηκε στη Ρόδο το 1972. Αποφοίτησε από το 2ο Λυκείου Ρόδου το 1989 και από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1996 ως Αρχιτέκτων Μηχανικός. Εργάστηκε σε τεχνικό γραφείο έως το 1998. Εν συνεχεία προσλήφθηκε στην 4η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων για μικρό χρονικό διάστημα. Από το 1999 έως και σήμερα είναι υπάλληλος του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την εκτέλεση Αρχαιολογικών έργων στην Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου και ασχολείται με την αποκατάσταση μνημείων της Ιπποτικής περιόδου.

                                                                              Από το αρχείο της 4ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων